Dział: Studium przypadku

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Atopowe zapalenie skóry u dzieci

Dermatozy zapalne reprezentowane są przez wiele jednostek chorobowych zróżnicowanych pod względem etiologii, objawów klinicznych oraz przebiegu. Do tej niezwykle bogatej grupy schorzeń dermatologicznych należy między innymi atopowe zapalenie skóry (AZS), u podłoża którego leżą przede wszystkim czynniki genetyczne. Obraz kliniczny AZS wykazuje wiele cech wspólnych niezależnie od wieku, lecz przebieg choroby w dużej mierze zależy od okresu życia, w którym u pacjenta wystąpiły zmiany skórne [1].

Czytaj więcej

Alergia na białka mleka krowiego u dzieci

Nadwrażliwość na pokarm to każda niepożądana reakcja organizmu związana ze spożywaniem pokarmu, 
u której podłoża leżeć mogą różne mechanizmy patogenetyczne. Podstawowy podział obejmuje niealergiczną nadwrażliwość na pokarm oraz alergię pokarmową.

Czytaj więcej

Celiakia

Celiakia (choroba trzewna) to enteropatia autoimmunizacyjna o podłożu genetycznym. Dotychczas uważano, 
że jest to rzadka choroba wieku dziecięcego (i nie tylko), jednak współczesne dane wskazują, że celiakia jest jedną z najczęstszych chorób autoimmunizacyjnych. Może się ona ujawniać (lub nie) w każdym wieku i wywoływać objawy z wielu narządów i układów, a nie – jak sądzono początkowo – tylko z układu pokarmowego. W Europie występuje z częstotliwością 1:130–300, choć obserwuje się dużą zmienność w zapadalności, nawet w sąsiadujących ze sobą krajach. 

Czytaj więcej

Alergia na pokarm

Alergia na pokarm występuje przede wszystkim w pierwszych latach życia i dotyczy ok. 5–8% dzieci; wśród dorosłych występuje rzadziej (ok. 2–3% populacji). U dzieci najczęstszą postacią jest alergia na białka mleka krowiego oraz jajo kurze.

Czytaj więcej

Ostra biegunka

Zgodnie z definicją WHO biegunka jest to stan, w którym dziecko karmione sztucznie oddaje co najmniej trzy luźne stolce w ciągu doby – lub nawet pojedynczy luźny stolec z dodatkiem krwi, ropy, śluzu. Niemowlęta, zwłaszcza karmione piersią, mogą oddawać stolec po każdym karmieniu, a o biegunce świadczy zwiększenie dotychczasowej częstości wypróżnień lub wyraźna zmiana ich charakteru. 

Czytaj więcej

Antybiotykoterapia ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych

Ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych jest ciężkim zakażeniem bakteryjnym, które bez szybkiej, właściwej antybiotykoterapii prowadzi do rozwoju trwałych powikłań i często kończy się zgonem. Choroba rozwija się zwykle w ciągu kilku do kilkunastu godzin i cechuje się szybką progresją, dlatego konieczne jest jej wczesne rozpoznanie i rozpoczęcie leczenia. Ze względu na zagrożenie życia chorego każdy pediatra powinien znać objawy ropnego zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz niezwłocznie rozpocząć empiryczne leczenie antybiotykami w połączeniu z deksametazonem.

Czytaj więcej

Anafilaksja

Zjawisko anafilaksji zostało opisane po raz pierwszy w literaturze naukowej ponad 100 lat temu (w 1902 r. przez Portiera i Richeta) [1, 2]. Pomimo wielkich postępów w immunologii i patofizjologii reakcji anafilaktycznej do dziś nie ma odpowiednio jasno sformułowanej definicji, pozwalającej szybko ją rozpoznać i odpowiednio leczyć. Wciąż nie wiadomo, dlaczego u jednego pacjenta pojawia się tylko niewielka reakcja, a u innego gwałtowna, oraz dlaczego u niektórych jest to reakcja samoograniczająca się, a inni – mimo pełnego, odpowiedniego leczenia – umierają [3]. 

Czytaj więcej

Zakażenia rotawirusowe – jak im zapobiegać?

Biegunka jest częstym problemem diagnostycznym i terapeutycznym w praktyce pediatry i lekarza rodzinnego. Najczęstszą przyczyną ostrych biegunek u dzieci i osób dorosłych są zakażenia wirusowe spowodowane przez rotawirusy, adenowirusy, caliciwirusy, astrowirusy, norowirusy. Szerzą się w środowisku pozaszpitalnym i szpitalnym. W Polsce i w innych krajach rotawirusy są najczęstszą przyczyną ostrych biegunek u dzieci. Z równą częstością występują w krajach rozwiniętych i rozwijających się.

Czytaj więcej

Bluszcz pospolity – miejsce w leczeniu astmy oskrzelowej u dzieci

Astma oskrzelowa jest najczęstszą przewlekłą chorobą płuc w populacji dziecięcej. Pomimo systematycznie aktualizowanych i rzetelnych standardów postępowania wydawanych przez europejskie i światowe towarzystwa naukowe pacjenci często skłaniają się ku alternatywnym terapiom. Ziołolecznictwo, jako element medycyny naturalnej, jest powszechnie stosowaną metodą wspomagającą terapię konwencjonalną. Wodne i wodno-alkoholowe wyciągi Hederae folium stosowane są w leczeniu ostrych infekcji górnych i dolnych dróg oddechowych, a ponadto wspomagająco w astmie oskrzelowej i innych przewlekłych chorobach płuc. Podkreśla się działanie rozkurczające, mukolityczne, a więc i przeciwkaszlowe działanie ekstraktu ziołowego.

Na podstawie wyników badań naukowych autorzy prezentują możliwości zastosowania ekstraktu z liści bluszczu Hedera helix w astmie oskrzelowej.
 

Czytaj więcej

Zasady postępowania z napletkiem u chłopców

Postępowanie w przypadku zarówno napletka prawidłowego, jak i zwężonego nadal stanowi przedmiot kontrowersji. U zdecydowanej większości chłopców kierowanych przez pediatrów na konsultację do chirurga lub urologa dziecięcego z rozpoznaniem stulejki i/lub zaleceniem leczenia operacyjnego stwierdza się przyklejony napletek lub stulejkę fizjologiczną. W artykule przedstawiona jest propozycja praktycznego podziału zaburzeń budowy napletka oraz zasad postępowania z napletkiem u chłopców.

Czytaj więcej

Drgawki gorączkowe

Wystąpienie epizodu drgawek gorączkowych u dziecka jest objawem wzbudzającym u rodziców silne uczucie niepokoju, strachu o dziecko. Pomimo ich częstego występowania – drgawki gorączkowe występują 
u 2–4% populacji do lat pięciu – nadal wiążą się z nadmiernymi działaniami zarówno u rodziców podejmujących próby reanimacji dziecka, ale także u lekarzy wdrażających zbyt szeroką diagnostykę. 

Czytaj więcej

Zaparcie czynnościowe – od rozpoznania do leczenia

Zaparcie, występujące w populacji dziecięcej z częstością 1:30, jest zaburzeniem głównie o etiologii czynnościowej, w którym podstawą leczenia jest długotrwałe stosowanie leków osmotycznie czynnych w prawidłowych dawkach. Mimo to wokół zaparcia narosło wiele mitów często powtarzanych zarówno przez rodziców, jak i lekarzy, doprowadzających do braku skuteczności postępowania terapeutycznego, co najczęściej skutkuje pogłębianiem się tego zaburzenia. W artykule zostanie omówione postępowanie diagnostyczne oraz terapeutyczne w zaparciu oraz pojawią się dwa opisy przypadków klinicznych prawidłowo oraz nieprawidłowo leczonego zaparcia.

Czytaj więcej