Dział: Studium przypadku

Działy
Wyczyść
Brak elementów
Wydanie
Wyczyść
Brak elementów
Rodzaj treści
Wyczyść
Brak elementów
Sortowanie

Wady stóp u dzieci – kiedy kierować do ortopedy?

Stopy u dzieci są przedmiotem troski rodziców i opiekunów, wynikać to może z ich ważnej funkcji podporowej, amortyzującej oraz udziału w lokomocji. Odstępstwa od prawidłowej anatomii oraz ich wadliwa funkcja mogą być wstępem do późniejszej patologii, ale mogą być także samoistnie przemijające lub są wariantem normy, niepotrzebnie niepokojącym rodzinę. Przegląd najczęstszych wad stóp pomoże zróżnicować potrzeby kierowania na konsultację do ortopedy. Trzeba równocześnie podkreślić, że stare powiedzenie, że „lepiej skierować niepotrzebnie 10 pacjentów z pogranicza normy, niż udaremnić jedną konsultację wymagającą rzetelnego leczenia ortopedycznego”, jest nadal aktualne.

Czytaj więcej

Gry wideo jako metoda rehabilitacji dzieci z zaburzeniami w obrębie kończyn górnych – systematyczny przegląd piśmiennictwa

Wiele jednostek chorobowych występujących u dzieci ma ogromny wpływ na funkcję ich kończyn górnych. Pogorszenie sprawności ręki może upośledzać zarówno wykonywanie ruchów precyzyjnych, jak i realizowanie czynności dnia codziennego. Gry wideo stanowią potencjalną formę rehabilitacji, która może pozytywnie wpływać na sprawność ruchową kończyn górnych u dzieci. Ponadto zastosowanie wirtualnej rzeczywistości w terapii poprawia motywację do ćwiczeń oraz zwiększa prawdopodobieństwo samodzielnego kontynuowania terapii w domu pacjenta. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie aktualnego systematycznego przeglądu piśmiennictwa dotyczącego wykorzystania gier wideo jako metody rehabilitacji u dzieci z zaburzeniami ruchowymi w obrębie kończyn górnych.

Czytaj więcej

Aspiracja ciała obcego – pułapka w diagnostyce zapalenia płuc u dzieci

Opis przypadku niespełna dwuletniego chłopca, który był leczony w oddziale pediatrycznym z powodu zapalenia płuc. W czwartym dniu hospitalizacji przypadkiem się okazało, że dziecko zaaspirowało orzeszek. W dalszej części pracy opisano epidemiologię, objawy, diagnostykę i postępowanie w przypadku aspiracji ciała obcego, zwrócono uwagę na jej powikłania, poruszono problem błędnej lub opóźnionej diagnozy.

Czytaj więcej

Udary u dzieci

Udary u dzieci występują z częstością ok. 2,5: 100 000, zatem występują one statystycznie rzadziej niż guzy OUN u dzieci (ok. 29: 100 000). Niestety wiedza populacyjna o tej chorobie jest znikoma, co więcej – świadomość personelu medycznego jej występowania u dzieci jest również niezadowalająca. Celem artykułu jest przedstawienie objawów, przebiegu choroby, a także diagnostyki pozwalających na wczesne rozpoznanie udaru. W artykule przedstawiono przypadek kilkumiesięcznego niemowlęcia z udarem i przebieg całego procesu diagnostyczno-leczniczego.

Czytaj więcej

Zaburzenia wzrastania w przebiegu przewlekłych chorób zapalnych – opis trzech przypadków

Przewlekłe choroby zapalne stanowią jedną z przyczyn zaburzeń wzrastania u dzieci i dotyczy to szczególnie tych jednostek chorobowych, w których leczeniu podstawowym stosuje się glikokortykosteroidy. Do najczęstszych przewlekłych chorób zapalnych należą nieswoiste zapalenia jelit (NZJ) i młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS). W ich przebiegu dochodzi do nadmiernego stanu zapalnego, który powoduje zaburzenia wydzielania i działania hormonu wzrostu oraz nieprawidłową funkcję płytki wzrostowej w chrząstkach przynasadowych kości długich. Dodatkowo negatywny wpływ wywierają nieodpowiedni stan odżywienia chorych, zaburzenia dojrzewania płciowego i przewlekła sterydoterpia. Zaburzenia wzrastania ujawniają się nie tylko w postaci niskiego wzrostu według ścisłej definicji, ale również zbyt wolnego tempa wzrastania i niekorzystnej prognozy wzrostu ostatecznego przewlekle chorych. Tacy pacjenci mogą odnieść potencjalną korzyść z terapii preparatami rekombinowanego hormonu wzrostu w wysokich dawkach, choć wymagają starannego monitorowania i kontroli ewentualnych działań niepożądanych.

Czytaj więcej

Kaszel u dziecka – jeden z najczęstszych problemów pediatrycznych

Kaszel to najczęstszy objaw ze strony układu oddechowego, z którym mierzymy się w opiece ambulatoryjnej u dzieci. Podział kaszlu możemy przeprowadzić na podstawie kryterium czasowego: ostry i przewlekły oraz jego charakteru: suchy i produktywny. Kaszel ostry zwykle nie przysparza trudności diagnostycznych z uwagi na najczęstszą znaną etiologię tego schorzenia w postaci infekcji wirusowej. W diagnostyce kaszlu przewlekłego najistotniejsze jest szczegółowe przeprowadzenie wywiadu i badania fizykalnego. Prawidłowe badanie pacjenta w połączeniu z odpowiednimi badaniami pomocniczymi pozwalają na szybkie postawienie rozpoznania i wdrożenie leczenia przyczynowego. W przypadku leczenia farmakologicznego kaszlu należy kierować się profilem bezpieczeństwa stosowanych leków oraz ich mechanizmem działania.

Czytaj więcej

Kolka niemowlęca. Problem nękający dzieci i lekarzy od wieków

Na związek między kolką niemowlęcą ze zmianami mikrobioty jelitowej określanymi mianem dysbiozy oraz występowaniem minimalnego stanu zapalnego jelit wskazuje coraz więcej dowodów naukowych. Na rynku, także krajowym, dostępne są preparaty zaliczane do żywności specjalnego przeznaczenia medycznego (ŻSPM) zawierające składniki i modyfikacje składu, które redukują nasilenie kolki u niemowląt karmionych sztucznie. Składniki te, takie jak prebiotyki, postbiotyki, modulują mikrobiotę, zbliżając ją do tej obserwowanej u zdrowych niemowląt karmionych piersią. W pracy przedstawiono zasady dietetycznego leczenia kolki u dzieci karmionych mieszankami modyfikowanymi, a także inne sposoby łagodzenia objawów kolki nie tylko u dzieci karmionych sztucznie, ale także karmionych piersią. Przedstawiono także inne powszechnie stosowane metody radzenia sobie z kolką niemowlęcą nie zawsze potwierdzone dobrymi badaniami klinicznymi.

Czytaj więcej

Zaparcie u dzieci

Zaparcie to powszechne schorzenie gastroenterologiczne w populacji dziecięcej – stanowi powód ok. 3% wizyt w gabinecie pediatry i 25% u gastroenterologa. Zaparcia ze względu na przyczynę można podzielić na organiczne oraz czynnościowe, przy czym ta druga grupa stanowi przeważającą część przypadków. Bez względu na etiologię, są problemem złożonym i niestety często bagatelizowanym – leczonym zbyt późno lub niedostatecznie długo. Zrozumienie podłoża zaparć oraz prawidłowe dobranie środków stanowią o skuteczności terapii. Poniżej omówiono przyczyny, diagnostykę oraz leczenie zaparcia u dzieci, kładąc szczególny nacisk na metody niefarmakologiczne leczenia. Uwagę skupiono głównie na zaparciu czynnościowym.

Czytaj więcej

Najczęstsze problemy hematologiczne w praktyce lekarza neonatologa i pediatry

U wielu dzieci wykonywane są badania krwi, zwłaszcza obecnie, kiedy rodzice obawiają się powikłań po COVID-19. Z tymi badaniami trafiają następnie do lekarza. Prawie w każdym badaniu można znaleźć jakiś parametr wychodzący poza granicę normy. Pediatra bądź neonatolog muszą zdecydować, które z odchyleń są klinicznie nieistotne, które wymagają jego interwencji, a w jakich sytuacjach dziecko powinno być skierowane do hematologa.

Czytaj więcej

Świerzb i wszawica u dzieci

Świerzb i wszawica to powszechnie występujące ektoparazytozy, które głównie są przenoszone drogą kontaktu be zpośredniego. Świerzb (ang. scabies) rozwija się na skutek infestacji świerzbowcem ludzkim (Sarcoptes scabiei var. hominis), obligatoryjnym ektopasożytem człowieka. W porównaniu do osób dorosłych, u niemowląt i małych dzieci stwierdza się nieco odmienną morfologię i zasięg wykwitów skórnych. Zmiany są bardziej rozległe, z tendencją do zajmowania okolicy dłoni i podeszew, nadgarstków i kostek. Ponadto może dochodzić do zajęcia skóry głowy. Często w obrębie wykwitów pierwotnych dochodzi do wystąpienia wtórnego nadkażenia bakteryjnego i spryszczenia. Zmianom skórnym mogą towarzyszyć objawy ogólne w postaci niechęci do przyjmowania pokarmów, rozdrażnienia. Rozpoznanie choroby ułatwiają kryteria International Alliance for the Control of Scabies (IACS) Consensus Criteria for the Diagnosis of Scabies. U dzieci powyżej 2 miesiąca życia w terapii scabies z wyboru wykorzystuje się miejscowo aplikowaną permetrynę 5%. Wszawica, określana także jako pedikuloza, jest chorobą pasożytniczą wywoływaną przez wszy ludzkie. Wyróżnia się trzy rodzaje wszawicy: głowową, łonową i odzieżową. Najbardziej charakterystycznym objawem jest intensywny świąd. W obrazie klinicznym dominują wykwity wtórne rozwijające się na skutek drapania skóry. Rozpoznanie choroby opiera się o wykrycie żywych wszy. W terapii wykorzystuje się pyretryny, permetrynę, dimetikon. W przypadku rozpoznania chorób konieczne jest wdrożenie odpowiednich zaleceń higienicznych oraz leczenie osób mających bezpośredni kontakt z zarażonymi.

Czytaj więcej