W 2015 roku ukazały się pierwsze zalecenia dotyczące postępowania z dzieckiem chorującym na zespół nerczycowy (ZN). Opracował je zespół ekspertów powołanych przez Polskie Towarzystwo Nefrologii Dziecięcej (PTNefD) [1]. Od tej pory wiele poglądów uległo zmianie za sprawą wyników nowych badań, szerokich metaanaliz i obserwacji klinicznych. Dało to podstawy do aktualizacji starych wytycznych i stworzenia nowych zaleceń [2]. Ukażą się one lada moment również na stronie naszego towarzystwa. Ich zadaniem jest pomoc nefrologom dziecięcym, pediatrom i lekarzom pierwszego kontaktu w wyborze optymalnej strategii postępowania diagnostyczno-terapeutycznego u dzieci z zespołem nerczycowym. Istnieje nadzieja, że ustrzegą one od często popełnianych błędów. Podkreślić trzeba, że nowe zalecenia dotyczą pacjentów z idiopatycznym ZN, a nie chorych na wrodzony ZN czy zespół nerczycowy na podłożu wtórnych glomerulopatii.
Kategoria: Artykuł
Atopowe zapalenie skóry (AZS) jest przewlekłą, zapalną chorobą skóry, charakteryzującą się częstymi nawrotami i intensywnym świądem. Morfologia zmian w przebiegu AZS różni się w zależności od wieku chorego. Atopowe zapalenie skóry najczęściej rozpoczyna się we wczesnym dzieciństwie. Uważa się, że 60% wszystkich przypadków ma początek w 1. roku życia (r.ż.), a 90% przed ukończeniem 5. r.ż. Głównym celem leczenia AZS jest zmniejszenie objawów stanu zapalnego skóry oraz ograniczenie świądu w okresie zaostrzeń i utrzymanie jak najdłuższego okresu remisji. Wybór terapii zależy od stopnia nasilenia zmian na skórze, jak również wieku chorego. Jak wspomniano wcześniej jest to schorzenie przewlekłe, stąd też terapia powinna być planowana w perspektywie długoterminowej. Szczególną uwagę należy również zwrócić na aspekt bezpieczeństwa leczenia.
Wirus syncytium nabłonka oddechowego (RSV) jest najczęściej stwierdzaną etiologią zakażeń dróg oddechowych u noworodków i niemowląt. Jest otoczkowym wirusem RNA, należącym do rodziny paramyksowirusów i rodzaju pneumowirusów – razem z wirusami odry, świnki i paragrypy. Nazwa wirusa pochodzi od zjawiska zlewania się komórek nabłonka oddechowego, w których dochodzi do replikacji wirusa.
Stopy u dzieci są przedmiotem troski rodziców i opiekunów, wynikać to może z ich ważnej funkcji podporowej, amortyzującej oraz udziału w lokomocji. Odstępstwa od prawidłowej anatomii oraz ich wadliwa funkcja mogą być wstępem do późniejszej patologii, ale mogą być także samoistnie przemijające lub są wariantem normy, niepotrzebnie niepokojącym rodzinę. Przegląd najczęstszych wad stóp pomoże zróżnicować potrzeby kierowania na konsultację do ortopedy. Trzeba równocześnie podkreślić, że stare powiedzenie, że „lepiej skierować niepotrzebnie 10 pacjentów z pogranicza normy, niż udaremnić jedną konsultację wymagającą rzetelnego leczenia ortopedycznego”, jest nadal aktualne.
Wiele jednostek chorobowych występujących u dzieci ma ogromny wpływ na funkcję ich kończyn górnych. Pogorszenie sprawności ręki może upośledzać zarówno wykonywanie ruchów precyzyjnych, jak i realizowanie czynności dnia codziennego. Gry wideo stanowią potencjalną formę rehabilitacji, która może pozytywnie wpływać na sprawność ruchową kończyn górnych u dzieci. Ponadto zastosowanie wirtualnej rzeczywistości w terapii poprawia motywację do ćwiczeń oraz zwiększa prawdopodobieństwo samodzielnego kontynuowania terapii w domu pacjenta. Celem niniejszej pracy jest przedstawienie aktualnego systematycznego przeglądu piśmiennictwa dotyczącego wykorzystania gier wideo jako metody rehabilitacji u dzieci z zaburzeniami ruchowymi w obrębie kończyn górnych.
Opis przypadku niespełna dwuletniego chłopca, który był leczony w oddziale pediatrycznym z powodu zapalenia płuc. W czwartym dniu hospitalizacji przypadkiem się okazało, że dziecko zaaspirowało orzeszek. W dalszej części pracy opisano epidemiologię, objawy, diagnostykę i postępowanie w przypadku aspiracji ciała obcego, zwrócono uwagę na jej powikłania, poruszono problem błędnej lub opóźnionej diagnozy.
Udary u dzieci występują z częstością ok. 2,5: 100 000, zatem występują one statystycznie rzadziej niż guzy OUN u dzieci (ok. 29: 100 000). Niestety wiedza populacyjna o tej chorobie jest znikoma, co więcej – świadomość personelu medycznego jej występowania u dzieci jest również niezadowalająca. Celem artykułu jest przedstawienie objawów, przebiegu choroby, a także diagnostyki pozwalających na wczesne rozpoznanie udaru. W artykule przedstawiono przypadek kilkumiesięcznego niemowlęcia z udarem i przebieg całego procesu diagnostyczno-leczniczego.
Przewlekłe choroby zapalne stanowią jedną z przyczyn zaburzeń wzrastania u dzieci i dotyczy to szczególnie tych jednostek chorobowych, w których leczeniu podstawowym stosuje się glikokortykosteroidy. Do najczęstszych przewlekłych chorób zapalnych należą nieswoiste zapalenia jelit (NZJ) i młodzieńcze idiopatyczne zapalenie stawów (MIZS). W ich przebiegu dochodzi do nadmiernego stanu zapalnego, który powoduje zaburzenia wydzielania i działania hormonu wzrostu oraz nieprawidłową funkcję płytki wzrostowej w chrząstkach przynasadowych kości długich. Dodatkowo negatywny wpływ wywierają nieodpowiedni stan odżywienia chorych, zaburzenia dojrzewania płciowego i przewlekła sterydoterpia. Zaburzenia wzrastania ujawniają się nie tylko w postaci niskiego wzrostu według ścisłej definicji, ale również zbyt wolnego tempa wzrastania i niekorzystnej prognozy wzrostu ostatecznego przewlekle chorych. Tacy pacjenci mogą odnieść potencjalną korzyść z terapii preparatami rekombinowanego hormonu wzrostu w wysokich dawkach, choć wymagają starannego monitorowania i kontroli ewentualnych działań niepożądanych.
Padaczka jest jednym z najczęstszych zaburzeń neurologicznych okresu dziecięcego. Jest to jednostka chorobowa przebiegająca przewlekle i nawrotowo, w której występują spontaniczne oraz patologiczne wyładowania w neuronach mózgu w postaci nadmiernej i synchronicznej ich aktywności. Zapadalność na tę chorobę wśród dzieci wynosi ok. 50–72: 100 000. Benzodiazepiny są grupą leków, których mechanizm działania polega na oddziaływaniu na układ GABA-ergiczny, poprzez połączenie z receptorami GABA-A, co wpływa bezpośrednio na działanie kwasu gamma-aminomasłowego (GABA), który należy do najważniejszych substancji hamujących w ośrodkowym układzie nerwowym. Nowością w stosowaniu benzodiazepin u dzieci stało się wprowadzenie na rynek polski preparatu Buccolam (midazolam). Jest to lek, który stosuje się w postaci roztworu do stosowania na śluzówkę jamy ustnej – do przestrzeni pomiędzy dziąsłem a policzkiem.
Zakażenia spowodowane przez rotawirusy (RV) są najczęstszą przyczyną ostrych biegunek dziecięcych. Do najważniejszych objawów należą wymioty, biegunka i gorączka. Największym niebezpieczeństwem towarzyszącym infekcji rotawirusowej jest ryzyko znacznego odwodnienia hiperosmolarnego. Ciężkie odwodnienie dziecka może doprowadzić do hospitalizacji i konieczności nawadniania dożylnego. Najlepszym sposobem zapobiegania infekcji RV jest szczepienie.
Kaszel to najczęstszy objaw ze strony układu oddechowego, z którym mierzymy się w opiece ambulatoryjnej u dzieci. Podział kaszlu możemy przeprowadzić na podstawie kryterium czasowego: ostry i przewlekły oraz jego charakteru: suchy i produktywny. Kaszel ostry zwykle nie przysparza trudności diagnostycznych z uwagi na najczęstszą znaną etiologię tego schorzenia w postaci infekcji wirusowej. W diagnostyce kaszlu przewlekłego najistotniejsze jest szczegółowe przeprowadzenie wywiadu i badania fizykalnego. Prawidłowe badanie pacjenta w połączeniu z odpowiednimi badaniami pomocniczymi pozwalają na szybkie postawienie rozpoznania i wdrożenie leczenia przyczynowego. W przypadku leczenia farmakologicznego kaszlu należy kierować się profilem bezpieczeństwa stosowanych leków oraz ich mechanizmem działania.