Tradycyjny podział na wady wrodzone i nabyte stóp jest logiczny. Wady wrodzone możemy podzielić na wady ułożeniowe (habitualne) i na idiopatyczne (strukturalne), utrwalone.
REKLAMA
Wady ułożeniowe (habitualne)
Wady ułożeniowe rozwijają się zwykle na tle ciasnoty wewnątrzmacicznej, stąd częściej dotyczą pierworódek i ciężarnych z małym obwodem brzucha. Wady te widoczne są zaraz po porodzie i nie powinny stanowić problemu leczniczego, choć wzbudzają niepokój otoczenia. Ciasnota wewnątrzłonowa powodować może końsko-szpotawą deformację stóp z typowymi elementami wady: ustawieniem końskim, szpotawością, czyli uniesieniem brzegu przyśrodkowego stóp, przywiedzeniem przodostopia względem tyłostopia. Podczas oglądu nie zawsze można rozróżnić, czy to jest wada ułożeniowa, czy idiopatyczna, sztywna [1, 2, 3] (ryc. 1).
Badając, możemy stwierdzić, czy możliwe jest zgięcie grzbietowe, jeżeli tak – to wada jest ułożeniowa. Musimy wykonać bierne ruchy stopą (czyli ręką badającego) i ustawić ją w pozycji prawidłowej. Charakterystyczną cechą wad ułożeniowych jest możliwość zniesienia wszystkich elementów wady, czyli w stopie końsko-szpotawej poza korekcją szpotawości i przywiedzenia przodostopia można wykonać biernie pełne zgięcie grzbietowe. W sto...
Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów
- 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej"
- Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
- Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
- ...i wiele więcej!
Dołącz do grona pediatrów - praktyków, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co dwa miesiące otrzymuj algorytmy diagnostyczne i aktualne wytyczne leczenia dzieci, tworzone przez doświadczonych lekarzy – praktyków.
