Refluks żołądkowo-przełykowy – objawy kliniczne, diagnostyka, postępowanie lecznicze

Studium przypadku

Refluks żołądkowo-przełykowy (GER) jest we wczesnym niemowlęctwie zjawiskiem niezwykle częstym i fizjologicznym i nie powinien budzić niepokoju. Dotyczy w 4. m.ż. blisko połowy niemowląt, z czego znaczna liczba ulewa nawet do kilku razy dziennie. Badania wykazują, że nie więcej niż  2% lekarzy pierwszego kontaktu umie odróżniać refluks fizjologiczny od choroby refluksowej przełyku (GERD), co wraz z zalewem niesprawdzonych wiadomości czerpanych przez rodziców z internetu prowadzi do znacznej nadrozpoznawalności GERD, niepokoju rodziców i nadmiernych nacisków na diagnostykę i terapię. GERD definiowana jest jako wsteczny ruch treści pokarmowej z żołądka do przełyku, któremu towarzyszą istotne objawy kliniczne i/lub powikłania ogólne, gastroenterologiczne (przełykowe) i – występujące rzadziej – pozaprzełykowe (z układu oddechowego). Rozpoznanie choroby powinno się stawiać głównie na podstawie objawów klinicznych, tylko niekiedy uwiarygodnionych badaniami pomocniczymi. Niekiedy rozpoznanie można postawić na podstawie objawów klinicznych i próby terapeutycznej (np. z inhibitorem pompy protonowej – IPP). Zwłaszcza u niemowląt oraz u pacjentów z objawami pozaprzełykowymi obraz kliniczny jest z reguły zbyt mało swoisty, aby na jego podstawie można było postawić pewne rozpoznanie. Najbardziej wiarygodnym i dostarczającym najwięcej informacji badaniem pomocniczym w diagnostyce GERD jest 24-godzinna pH-impedancja. Innym badaniem pomocniczym jest manometria przełykowa wysokiej rozdzielczości, choć GERD nie jest dla tego badania głównym wskazaniem. Terapia powinna być w większości przypadków stopniowana, zaczynając od uspokojenia rodziców, stosowania zagęszczonych pokarmów, poprzez IPP, aż do bardzo rzadko wskazanej laparoskopowej fundoplikacji.

Fizjologiczny refluks żołądkowo-przełykowy (ang. gastro-esophageal reflux, GER) to wsteczne cofanie się treści żołądkowej do przełyku, do jamy ustnej lub poza jamę ustną. Zdecydowana większość epizodów GER ma charakter krótkotrwały i nie powoduje powstania objawów choroby, uszkodzenia przełyku czy innych powikłań. Potocznie to zjawisko, zwłaszcza u niemowląt, określane jest mianem ulewania, a niemowlęta jedynie ulewające określane są mianem happy spitters czyli rozkosznych ulewaczy.
Patologiczny refluks żołądkowo-przełykowy, czyli choroba refluksowa przełyku (ang. gastroesophageal reflux disease, GERD), to wsteczny ruch treści żołądkowej do przełyku, jamy ustnej lub poza jamę ustną skutkujący występowaniem objawów klinicznych utrudniających codzienne funkcjonowanie pacjenta lub prowadzący do powikłań w postaci zmian makroskopowych i mikroskopowych w obrębie przełyku lub poza nim [1]. 
Trzeba sobie zdawać sprawę, że przejście między GER a GERD jest płynne i nie zawsze łatwe do zdefiniowania.
Na rozwój GERD ma wpływ wiele czynników, z genetycznymi włącznie. Największą rolę odgrywa tzw. połączenie żołądkowo-przełykowe, którego głównym elementem jest dolny zwieracz przełyku (ang. lower esophageal sphincter, LES). Wbrew temu, co się do niedawna wydawało, jest to anatomiczna, a nie tylko czynnościowa struktura, zlokalizowana częściowo w rozworze przełykowym przepony, a częściowo w jamie brzusznej. W warunkach fizjologicznych do rozkurczu LES dochodzi przede wszystkim podczas aktu połykania oraz w wyniku tzw. przejściowych relaksacji dolnego zwieracza przełyku (ang. transient lower esophageal sphincter relaxations, TLESR). Są to trwające kilkadziesiąt sekund epizody jednoczesnego rozkurczu LES i odnóg przepony, prowadzące prawdopodobnie do usuwania nadmiaru gazów z żołądka. Uważa się, że właśnie zaburzenia dotyczące TLESR mają kluczowe znaczenie dla rozwoju GERD. Inne czynniki, jak: nieprawidłowe funkcjonowanie bariery śluzówkowej przełyku i jego oczyszczania z treści czy opóźnione opróżnianie żołądka, otyłość, dieta, leki, hormony, odgrywają dużo mniejszą rolę. Złożony mechanizm powstawania refluksu ilustruje ryc. 1. 

Ryc. 1. Patofizjologiczne mechanizmy refluksu żołądkowo-przełykowego (wg [5])

Refluksat (substancja refluksowa) może być kwaśny, lekko kw...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej"
  • Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma
  • Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej
  • ...i wiele więcej!

Dołącz do grona pediatrów - praktyków, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę

Co dwa miesiące otrzymuj algorytmy diagnostyczne i aktualne wytyczne leczenia dzieci, tworzone przez doświadczonych lekarzy – praktyków.

Ponad 60 nowych, praktycznych artykułów rocznie
Dostęp do ponad 500 artykułów i 65 archiwalnych numerów
Najnowsze standardy diagnostyki i leczenia
Interdyscyplinarna wiedza pediatryczna
Każdy przypadek opisany wg schematu: objawy → diagnostyka → rozpoznanie → leczenie
24/7 — prenumerata online zapewnia nieograniczony dostęp do pełnej wiedzy
Dołącz do grona pediatrów - praktyków, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę

Przypisy

    POZNAJ PUBLIKACJE Z NASZEJ KSIĘGARNI