Wirusowe infekcje dróg oddechowych pozostają jedną z najczęstszych przyczyn zgłaszania się pacjentów pediatrycznych do lekarza. Ich przebieg jest zwykle łagodny i samoograniczający się. W obrazie klinicznym dominują kaszel, katar, ból gardła oraz objawy ogólne, z których kaszel stanowi najczęściej najbardziej dokuczliwą dolegliwość. Jego nasilenie wiąże się ze stanem zapalnym, nadmiernym wydzielaniem śluzu oraz zwiększoną reaktywnością dróg oddechowych. W tym kontekście szczególne znaczenie mają preparaty mukoaktywne, w tym standaryzowany suchy ekstrakt z liści Hedera helix (EA 575). Dostępne dane wskazują, że EA 575 wykazuje działanie wykrztuśne oraz przeciwzapalne, co może odpowiadać za poprawę klirensu śluzowo-rzęskowego, zmniejszenie nasilenia kaszlu i łagodzenie objawów infekcji. Badania kliniczne i obserwacyjne potwierdzają skuteczność i dobrą tolerancję tego preparatu w kaszlu produktywnym oraz ostrym zapaleniu oskrzeli, także w populacji dziecięcej. EA 575 może stanowić użyteczną opcję leczenia objawowego w infekcjach dróg oddechowych zwłaszcza wtedy, gdy celem terapii jest zmniejszenie nasilenia kaszlu i ułatwienie odkrztuszania bez nieuzasadnionego stosowania antybiotyków. Szeroki profil bezpieczeństwa jest szczególnie ważny u dzieci, ponieważ w infekcjach samoograniczających się decyzja o farmakoterapii powinna zawsze uwzględniać bilans korzyści i ryzyka.
Autor: Piotr Werner
Alergiczny nieżyt nosa oraz zapalenie zatok przynosowych to jedne z najczęstszych chorób górnych dróg oddechowych, z którymi mierzą się pediatrzy i lekarze medycyny rodzinnej. Mimo szerokiej dostępności wytycznych, prawidłowe rozpoznanie tych chorób i dobór optymalnego leczenia nadal stanowią wyzwanie w codziennej praktyce klinicznej. Szczególne znaczenie ma uwzględnienie współistnienia obu schorzeń oraz różnicowanie komponentów alergicznych i infekcyjnych. W artykule omówiono aktualne zasady diagnostyki i leczenia alergicznego nieżytu nosa oraz zapalenia zatok przynosowych u dzieci, ze szczególnym uwzględnieniem nowych koncepcji, takich jak lokalny alergiczny nieżyt nosa, a także roli racjonalnej farmakoterapii, immunoterapii swoistej oraz ograniczenia nieuzasadnionej antybiotykoterapii.