Zaparcie czynnościowe u dzieci – aktualne podejście w świetle Kryteriów Rzymskich V

Zaparcie czynnościowe (functional constipation) należy do najczęstszych przewlekłych problemów pediatrycznych i gastroenterologicznych u dzieci i jednocześnie do najczęściej rozpoznawanych zaburzeń interakcji jelito-mózg (disorders of gut-brain interaction, DGBI)
w populacji dziecięcej. Problem ten może występować już w okresie niemowlęcym, jednak największą częstość obserwuje się w okresie nauki korzystania z toalety. Objawy mogą istotnie wpływać na jakość życia dziecka i jego rodziny, prowadząc do bólu, nietrzymania stolca, zaburzeń funkcjonowania społecznego oraz przewlekłego stresu opiekunów.

Istotną rolę w diagnostyce i klasyfikacji zaburzeń interakcji jelito-mózg odgrywają Kryteria Rzymskie [1, 3], stanowiące międzynarodowy system klasyfikacji tych zaburzeń, dawniej określanych jako czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego. Kryteria te są regularnie aktualizowane przez międzynarodowe grono ekspertów wraz z rozwojem wiedzy dotyczącej patofizjologii, diagnostyki i leczenia DGBI. 

Istotną rolę w diagnostyce i klasyfikacji zaburzeń interakcji jelito-mózg odgrywają Kryteria Rzymskie [1, 3], stanowiące międzynarodowy system klasyfikacji tych zaburzeń, dawniej określanych jako czynnościowe zaburzenia przewodu pokarmowego. Kryteria te są regularnie aktualizowane przez międzynarodowe grono ekspertów wraz z rozwojem wiedzy dotyczącej patofizjologii, diagnostyki i leczenia DGBI. 

W najnowszych Kryteriach Rzymskich V [2], opublikowanych w maju 2026 r., utrzymano nazwę „zaparcie czynnościowe”, uznając ją za dobrze ugruntowaną w praktyce klinicznej i zrozumiałą zarówno dla lekarzy, jak i rodzin p...