Artykuł omawia złożony i wielopostaciowy obraz kliniczny refluksu żołądkowo-przełykowego u pacjentów pediatrycznych, zwracając uwagę na szerokie spektrum objawów – od fizjologicznych ulewań u niemowląt po przewlekłe, atypowe manifestacje pozaprzełykowe ze strony układu oddechowego, takie jak chrypka i kaszel. W populacji pediatrycznej kluczowe znaczenie ma ocena objawów alarmowych w celu różnicowania fizjologicznego zjawiska z chorobą refluksową (GERD),
dla której kluczowym rozpoznaniem różnicowym jest eozynofilowe zapalenie przełyku (EoE). Zgodnie z obowiązującymi wytycznymi ESPGHAN/NASPGHAN (2018, z późniejszymi aktualizacjami klinicznymi) oraz aktualnymi kryteriami diagnostycznymi ujętymi w Lyon Consensus 2.0 (2024) w diagnostyce najmłodszych pacjentów ogranicza się do minimum rutynowe stosowanie badań inwazyjnych oraz testów z użyciem inhibitorów pompy protonowej. Postępowanie terapeutyczne w pierwszej kolejności powinno opierać się na metodach zachowawczych i modyfikacji nawyków żywieniowych, natomiast wdrożenie farmakoterapii lub kwalifikację do leczenia chirurgicznego rezerwuje się dla pacjentów opornych na leczenie podstawowe bądź prezentujących powikłania.
Autor: lek. Justyna Nadbrzeżna-Grądalska
