Alergia wziewna u dzieci – nowe możliwości leczenia. Opis przypadku

Alergia wziewna to szerokie pojęcie obejmujące wszelkie objawy pojawiające się po kontakcie z alergenami wziewnymi, zwanymi też inhalacyjnymi. Mogą być one przyczyną sezonowego i całorocznego nieżytu nosa oraz astmy oskrzelowej, a także wywoływać zaostrzenia tych chorób. Choroby z kręgu alergicznych występują w krajach uprzemysłowionych coraz częściej i mają cięższy przebieg [1]. W piśmiennictwie podaje się, że choruje już 30–40%, a nawet 50% dzieci [2]. Może być to związane z większym zanieczyszczeniem powietrza i większą koncentracją pyłków i zarodników grzybów pleśniowych [3]. 
Najczęściej po kontakcie z alergenami wziewnymi pojawiają się objawy ze strony śluzówki nosa i spojówek oczu, ale może wystąpić również kaszel, duszność czy pokrzywka z obrzękiem. Objawy takie zwykle występują u osób tzw. atopowych, czyli genetycznie predestynowanych do reagowania w sposób opaczny na powszechnie nieszkodliwe substancje. Takie osoby wytwarzają immunoglobulinę E, skierowaną przeciw takim substancjom. 
U tej samej osoby, a szczególnie u dzieci, może nastąpić samoistna zmiana statusu alergicznego wobec substancji, na które prezentowana jest nadmierna odpowiedź organizmu [4]. 

Alergeny sezonowe

Alergeny drzew

Klasycznym przykładem są pyłki roślin, głównie drzew, traw i chwastów. W Polsce rośnie wiele gatunków drzew zarówno liściastych, jak i iglastych. W alergii znaczenie mają drzewa liściaste. Drzewa iglaste (np. najpopularniejsza sosna), mimo że ilość produkowanych przez nie pyłków jest ogromna, wiosną pokrywa on samochody, parapety, kałuże nie są dla ludzi szkodliwe jako alergen. Pyłki drzew iglastych mogą mieć, ze względu na dużą ilość i dużą lotność, działanie drażniące – będą szkodziły zarówno alergikom, jak i osobom zdrowym. Na pewno bardziej uciążliwe będą dla osób zakatarzonych, przeziębionych czy też dla przedszkolaków, z ich uporczywym nieżytem nosa. Ponieważ u tych osób stan zapalny w śluzówce już się toczy i pyłek sosnowy trafia na rozpulchnioną, przekrwioną tkankę, przedłużać się może u nich czas dochodzenia do zdrowia. W alergii pyłek sosny pełni funkcję wspierającą dla pyłków traw, gdyż ze względu na przybliżony czas pylenia obu gatunków (maj-czerwiec) mogą się one spotkać, lub też pyłek sosnowy podrażni i „uszkodzi” śluzówkę nosa jako pierwszy i w takich warunkach niewielka ilość pyłku traw już może wywołać objawy alergii, a w przypadku zdrowej śluzówki mogłoby ich jeszcze długo nie być. 
Z drzew liściastych największe znaczenie kliniczne mają pyłki brzozy, olchy i leszczyny. Jako pierwsze w powietrzu pojawią się pyłki leszczyny. Są takie rejony w Polsce, gdzie leszczyna kwitnie już w styczniu. Kwitnienie drzew zależy bardzo o...