Higiena nosa jest jednym z najważniejszych, a jednocześnie niedocenianych elementów profilaktyki i leczenia chorób układu oddechowego u dzieci. Obejmuje nie tylko mechaniczne oczyszczanie nosa, lecz także systematyczne nawilżanie błony śluzowej, zapobieganie jej wysychaniu oraz ochronę bariery nabłonkowej. U niemowląt i małych dzieci, u których drogi nosowe są wąskie i podatne na obrzęk, prawidłowa higiena przekłada się na komfort oddychania, jakość snu, karmienia oraz zmniejszenie ryzyka powikłań infekcji. W artykule przedstawiono aktualną wiedzę na temat fizjologii błony śluzowej nosa, wpływu czynników wysuszających (w tym leków obkurczających i sterydów donosowych), metod nawilżania, roli roztworów soli i aspiracji, a także praktyczne rekomendacje dla pediatrów.
Autor: Maria Szymczak
Zakażenia wirusem grypy są bardzo powszechne wśród dzieci na całym świecie. Pomimo szerokiej dostępności szczepionek szacuje się, że rocznie dochodzi do około 90 milionów przypadków grypy wśród dzieci poniżej 5. r.ż. W Polsce liczba przypadków i podejrzeń oscyluje wokół 1–1,5 miliona. Tak duża liczba zachorowań wskazuje, jak istotnym problemem jest grypa zarówno dla lekarzy, jak i dla rodziców i dzieci.
Kaszel suchy, mimo że pełni funkcję ochronną, stanowi częstą i uciążliwą dolegliwość u dzieci, wymagającą zróżnicowanego podejścia diagnostycznego i terapeutycznego. Współczesne zalecenia koncentrują się na ograniczonym, krótkotrwałym stosowaniu farmakoterapii oraz na znaczeniu metod niefarmakologicznych, takich jak: inhalacje z soli fizjologicznej, odpowiednie nawodnienie i higiena środowiska. W leczeniu objawowym preferuje się leki działające obwodowo, przede wszystkim lewodropropizynę, ze względu na jej potwierdzoną skuteczność i bezpieczeństwo. Leki ośrodkowe, takie jak kodeina i dekstrometorfan, nie są zalecane w terapii pediatrycznej. Kluczowe pozostaje indywidualne podejście do pacjenta, rozpoznanie przyczyny kaszlu oraz modyfikacja postępowania w zależności od jego charakteru i dynamiki.
Artykuł omawia problem moczenia nocnego u dzieci, jego przyczyny, diagnostykę oraz strategie terapeutyczne zilustrowane przypadkami klinicznymi. Przedstawiono mechanizmy patogenetyczne, w tym zaburzenia wydzielania wazopresyny, ograniczoną pojemność pęcherza oraz nocną nadczynność wypieracza. Omówiono znaczenie szczegółowego wywiadu, badania fizykalnego oraz badań dodatkowych, takich jak ogólne badanie moczu i USG jamy brzusznej, w celu wykluczenia wad anatomicznych i chorób ogólnoustrojowych.
Zgodnie z definicją WHO biegunka jest to stan, w którym dziecko oddaje zwiększoną liczbę i objętość stolca o nieprawidłowej luźnej konsystencji – co najmniej trzy wypróżnienia w ciągu doby lub pojedyncze luźne stolce z dodatkiem krwi, ropy, śluzu. Niemowlęta, zwłaszcza karmione piersią, mogą oddawać stolec po każdym karmieniu, a o biegunce świadczy zwiększenie dotychczasowej częstości wypróżnień i zmiana ich charakteru.
Zgodnie z definicją WHO biegunka jest to stan, w którym dziecko oddaje zwiększoną liczbę i objętość stolca o nieprawidłowej luźnej konsystencji – co najmniej trzy wypróżnienia w ciągu doby lub pojedyncze luźne stolce z dodatkiem krwi, ropy, śluzu. Niemowlęta, zwłaszcza karmione piersią, mogą oddawać stolec po każdym karmieniu, a o biegunce świadczy zwiększenie dotychczasowej częstości wypróżnień i zmiana ich charakteru.
Kurzajki, czyli brodawki wywołane przez wirusa HPV, są częstym problemem dermatologicznym wśród dzieci. Zmiany te mogą być bolesne i obejmować większe obszary skóry, dlatego w wielu przypadkach konieczne jest leczenie. Terapia kurzajek u najmłodszych bywa trudna i wymaga cierpliwości zarówno ze strony lekarza, jak i rodziców.
Kaszel jest jednym z najczęstszych niepokojących objawów zgłaszanych przez rodziców. Może być suchy (nieproduktywny) lub mokry (produktywny), co wskazuje na różne przyczyny oraz implikuje odmienne strategie leczenia. Skuteczna terapia wymaga precyzyjnej diagnostyki różnicowej oraz dostosowania postępowania terapeutycznego do wieku dziecka, czasu trwania objawów i ich etiologii.
Moczenie nocne to nieświadome oddawanie moczu w trakcie snu występujące u dzieci, które zakończyły już trening czystości lub ukończyły pięć lat. O moczeniu nocnym mówi się, gdy objawy pojawiają się częściej niż 2 razy w tygodniu.
Zakażenia wirusem grypy są bardzo powszechne wśród dzieci na całym świecie. Pomimo szerokiej dostępności szczepionek szacuje się, że rocznie dochodzi do około 90 milionów przypadków wśród dzieci poniżej 5. r.ż. W Polsce liczba przypadków i podejrzeń oscyluje wokół 1–1,5 miliona. Tak duża liczba zachorowań wskazuje, jak istotnym problemem jest grypa zarówno dla lekarzy, jak i dla rodziców i dzieci.
Zgodnie z definicją WHO biegunka jest to stan, w którym dziecko karmione sztucznie oddaje co najmniej trzy luźne stolce w ciągu doby – lub nawet pojedynczy luźny stolec z dodatkiem krwi, ropy, śluzu. Niemowlęta, zwłaszcza karmione piersią, mogą oddawać stolec po każdym karmieniu, a o biegunce świadczy zwiększenie dotychczasowej częstości wypróżnień lub wyraźna zmiana ich charakteru.