Skóra i jej przydatki stanowią barierę, która chroni organizm przed niekorzystnym wpływem środowiska zewnętrznego. Elementami warunkującymi pełnienie czynności ochronnej przez skórę są m.in. niskie pH, prawidłowe funkcjonowanie gruczołów wydzielniczych oraz specyficzna struktura poszczególnych warstw naskórka i skóry właściwej. Rolę ochronną odgrywa również mikrobiota fizjologiczna skóry, która tworzy swego rodzaju płaszcz ochronny.
Mikrobiotę fizjologiczną skóry tworzą głównie Staphylococcus epidermidis, Propionibacterium acnes oraz drożdżaki z rodzaju Malasessezia/Pityrosporum [1]. Znanymi czynnikami sprzyjającymi rozwojowi bakteryjnych chorób skóry są m.in.: urazy i mikrourazy, obniżenie odporności komórkowej i humoralnej, choroby ogólnoustrojowe (np. cukrzyca, mocznica), stosowanie leczenia immunosupresyjnego oraz nieprawidłowa pielęgnacja skóry [2].
Szczególną rolę w antybiotykoterapii miejscowej bakteryjnych zakażeń skóry odgrywa mupirocyna. Związek różni się od innych antybiotyków unikatowym sposobem działania, polegającym na wybiórczym i odwracalnym blokowaniu procesu syntezy białek bakteryjnych. Mupirocyna wykazuje niską aktywność w odniesieniu do fizjologicznej...
Ten artykuł jest dostępny tylko dla zarejestrowanych użytkowników.
Dołącz do grona pediatrów - praktyków, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co dwa miesiące otrzymuj algorytmy diagnostyczne i aktualne wytyczne leczenia dzieci, tworzone przez doświadczonych lekarzy – praktyków.
