Przez wiele lat wiedza na temat spektrum autyzmu opierała się przede wszystkim na badaniach prowadzonych wśród chłopców. To sprawiło, że wiele dziewczynek z autyzmem nie spełniało stereotypowego obrazu tego zaburzenia i przez długi czas pozostawało niezdiagnozowanych lub otrzymywało inne rozpoznania. Obecnie wiadomo, że autyzm u dziewczynek może objawiać się w odmienny sposób, a trudności często są mniej widoczne dla rodziców, nauczycieli, a czasem również specjalistów.
Późna diagnoza spektrum autyzmu może jednak wiązać się z wieloma konsekwencjami. Dziewczynki często przez lata próbują dostosować się do oczekiwań otoczenia, nie rozumiejąc przyczyn swoich trudności w relacjach społecznych, regulacji emocji czy radzeniu sobie z nadmiarem bodźców. U części z nich prowadzi to do przewlekłego stresu, wyczerpania psychicznego, obniżonej samooceny, zaburzeń lękowych lub depresji.
Warto również pamiętać, że określenie zespół Aspergera, choć nadal jest powszechnie używane, nie funkcjonuje już jako odrębne rozpoznanie w obowiązujących klasyfikacjach diagnostycznych. Obecnie wszystkie wcześniejsze rozpoznania tego typu mieszczą się w pojęciu zaburzeń ze spektrum autyzmu (ASD).
W tym artykule wyjaśniamy, dlaczego autyzm u dziewczynek często pozostaje nierozpoznany przez wiele lat, na czym polega maskowanie autyzmu, jakie objawy mogą zwracać uwagę oraz jak przebiega diagnoza spektrum autyzmu u dziewcząt.
