Infekcje jamy ustnej oraz gardła stanowią jedną z najczęstszych przyczyn wizyt dzieci w gabinetach podstawowej opieki zdrowotnej oraz poradniach pediatrycznych. Szacuje się, że ostre zapalenie gardła odpowiada za miliony konsultacji lekarskich rocznie, przy czym zdecydowana większość przypadków ma etiologię wirusową. Jedynie niewielki odsetek zakażeń jest wywoływany przez bakterie, przede wszystkim Streptococcus pyogenes, wymagając wdrożenia celowanej antybiotykoterapii.
Odrębną grupę stanowią miejscowe zakażenia błony śluzowej jamy ustnej, wśród których szczególne znaczenie mają infekcje grzybicze wywoływane przez drożdżaki z rodzaju Candida. Kandydoza jamy ustnej pozostaje jedną z najczęściej rozpoznawanych infekcji błon śluzowych u niemowląt, ale występuje również u starszych dzieci leczonych antybiotykami, glikokortykosteroidami wziewnymi lub cierpiących na zaburzenia odporności.
Współczesne podejście do leczenia zakażeń górnych dróg oddechowych opiera się na racjonalnym stosowaniu antybiotyków. Nadużywanie antybiotykoterapii ogólnoustrojowej sprzyja narastaniu oporności drobnoustrojów, zwiększa ryzyko działań niepożądanych oraz zaburzeń mikrobioty. Z tego względu coraz większą uwagę zwraca się na odpowiednio dobrane leczenie miejscowe, szczególnie w zakażeniach ograniczonych do błony śluzowej jamy ustnej i gardła.
Preparaty stosowane miejscowo powinny charakteryzować się szerokim spektrum działania, dobrą tolerancją oraz możliwością osiągnięcia wysokiego stężenia terapeutycznego bez istotnego działania ogólnoustrojowego. Szczególne zainteresowanie budzą substancje antyseptyczne o aktywności zarówno przeciwbakteryjnej, jak i przeciwgrzybiczej. W tej grupie znajduje się...
Ten artykuł jest dostępny tylko dla zarejestrowanych użytkowników.
Dołącz do grona pediatrów - praktyków, którzy stale pogłębiają swoją wiedzę
Co dwa miesiące otrzymuj algorytmy diagnostyczne i aktualne wytyczne leczenia dzieci, tworzone przez doświadczonych lekarzy – praktyków.
